محرمانگی اسرار و حفظ حریم خصوصی بیماران در کلنیک ترک اعتیاد ارمغان کرج

حفظ اسرار بیمار

معمولاً در جریان تشخیص و درمان بیماریی ها، اطلاعات زیادی از زندگی خصوصی بیماران در اختیار پزشکان معالج قرار می گیرد. بسیاری از این اطلاعات به قدری خصوصی هستند که حتی نزدیک‌ترین افراد به بیماران هم علیرغم آنکه سالیان طولانی با ایشان زندگی کرده‌اند ممکن است از این موارد اطلاع نداشته باشند، ولی پزشکان به دلیل شرایط حرفه‌ای به راحتی به این اطلاعات دسترسی یافته‌اند. راز داری در پزشکی به این معناست که پزشک معالج تحت هیچ شرایطی این راز‌های نگفتنی بیمار را به شخص دیگری منتقل نکند و آنها را کاملاً محرمانه تلقی نموده و در صندوقچه دل خود آنرا حفظ نمایند.

مواردی که باید به عنوان راز تلقی شود

◄ اطلاعاتی است که خود بیمار تمایلی به افشای  آنها ندارد (هر چند که ممکن است این موارد بسیار ساده و معمولی باشند که در نظر پزشک اصلاً چیز مهمی به نظر نمیرسد).

◄ کلیه اطلاعاتی که ممکن است بیمار شخصاً آنها را به پزشک نگفته باشد  ولی پزشک در جریان تشخیص و درمان بیماری متوجه شده باشد همه جزو اسرار بیماران تلقی میشود و باید به عنوان راز حفظ و نگهداری شوند.

اهمیت راز داری از دیدگاه اخلاق پزشکی

راز داری به عنوان یک مسئولیت مقدس در سوگند نامه بقراط شرح داده شده است به طوری که در این سوگند نامه آمده است: «آنچه که من در طی درمان یا حتی خارج از درمان راجع به زندگی فرد میبینم یا می شنوم، به هیچ وجه نباید انتشار یابد. من صحبت کردن راجع به این مسائل را برای خود ننگ می دانم»

بنابراین یکی از مهمترین وظایف اخلاقی در حیطه پزشکی رعایت رازداری است. علاوه بر آنکه راز داری به خودی خود یک عمل ارزشمند اخلاقی است ولی مهمتر از آن این است که رعایت رازداری توسط پزشکان، احترام به اصل آزادی و استقلال انسانی می باشد. محترم شمردن استقلال و حرمت انسانی افراد، ایجاب میکند که خود بیمار حق کنترل و مدیریت اطلاعات شخصی خود را داشته باشد.

در ضمن راز داری پزشک اطمینان لازم را در بیمار جهت بیان تمام نکات و اسرار مربوط به بیماری ایجاد میکند. اگر بیماران از محرمانه ماندن اطلاعات شخصی خود مطمئن نباشند اعتماد و اطمینان بین پزشک و بیمار از بین میرود در این صورت ممکن است بیماران دیگر همه اطلاعات لازم بهداشتی را به پزشک ارائه نکنند و این مسئله باعث می شود  که پزشک نتواند اقدامات مؤثر تشخیصی یا درمانی را برای بیمار انجام دهد و روند اقدامات پزشکی مختل شده و یا کارآیی لازم را نداشته باشد.

در اینجا باید گفت، بی توجهی به حفظ اسرار پزشکی ، موجب سلب اعتماد بیماران می‌شود و ممکن است بیمار در صورت احساس افشا شدن بیماری از مراجعه به پزشک خودداری کند.در مورد بیماری اعتیاد این مورد صدچندان حائز اهمیت است . بطوری که دراین خصوص کلیه پرسنل و کادر درمانی در حال آموزش دیدن و ارتقاء سطح علمی می باشند و از این بابت کاملا به طور حرفه ای عمل می کنند .